جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

[ad_1]

یکی از ماموریت هایی که ناسا در چند سال آینده انجام خواهد داد، «نانسی گریس رومن» است. ماموریت رومی ناسا می تواند به ما بگوید که آیا جهان در نهایت متلاشی خواهد شد یا خیر.

به گزارش ایسنا، این تلسکوپ که به افتخار اولین ستاره شناس ارشد ناسا، نانسی گریس رومن نامگذاری شد، در ابتدا تلسکوپ نقشه برداری میدان باز فروسرخ (WFIRST) نام داشت، اما مدیر سابق جیم برایدنشتاین اخیراً در بیانیه ای به ناسا گفت: “این به دلیل رهبری و آینده نگری بود. ناسا می‌تواند در اخترفیزیک پیشرو باشد و تلسکوپ فضایی هابل را به‌عنوان قدرتمندترین و فراوان‌ترین تلسکوپ فضایی جهان به فضا پرتاب کند.» من نمی توانم نامی بهتر از رومن برای دوربین دوچشمی WFIRST پیدا کنم.

هدف اصلی این تلسکوپ نقشه برداری از بخش های بزرگی از جهان برای مطالعه انرژی تاریک است. در کیهان شناسی، انرژی تاریک شکل ناشناخته ای از انرژی است که به صورت تخیلی در جهان هستی نفوذ می کند و انبساط جهان را سرعت می بخشد. این تلسکوپ که در سال 2027 پرتاب شد، میلیون‌ها کهکشان را بررسی می‌کند و برخی از بخش‌های جهان ما را نقشه‌برداری می‌کند. ستاره شناسان امیدوارند با مطالعه توزیع کهکشان ها دریابند که انرژی تاریک چگونه تکامل یافته است. این تلسکوپ همچنین از همگرایی میکروسکوپی گرانش برای جستجوی میلیاردها سیاره فراخورشیدی استفاده خواهد کرد. میکرولنزینگ گرانشی یک پدیده نجومی مبتنی بر همگرایی گرانشی است که می تواند برای شناسایی اجرام آسمانی بدون توجه به نور ساطع شده از آنها استفاده شود.

این تلسکوپ نه تنها سیارات دوردست و کوچک فراخورشیدی را کاوش می کند، بلکه طیف گسترده ای از اجرام کیهانی مانند کوتوله های قهوه ای و سیاه چاله ها را نیز پوشش می دهد. نانسی گریس رومن اولین زنی بود که برای ناسا نامزد شد. او در سال 1949 دکترای خود را در رشته نجوم از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در سال 1960 در دفتر علوم فضایی ناسا مدیر نجوم شد و به مدت 20 سال در این سمت بود. رومن در سال 1979 بازنشسته شد، قبل از اینکه پروژه WFIRST پیشنهاد شود. او در رویدادهای مهمی از جمله تلسکوپ فضایی (COBE) و تلسکوپ فضایی هابل شرکت کرد. سرانجام در سال 2018 در سن 95 سالگی این زن دانشمند دار فانی را وداع گفت.

جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

تلسکوپ فضایی روم نانسی گریس ناسا تا سال 2027 پرتاب نخواهد شد و پس از آن نیز عملیاتی نخواهد شد. اما این مانع از رویاپردازی دانشمندان مشتاق در مورد ماموریت جدید خود نمی شود. در یک مطالعه جدید، محققان قدرت تلسکوپ فضایی رومی را به تفصیل بررسی کردند تا ببینند آیا این تلسکوپ می تواند به ما کمک کند تا به برخی از مهم ترین سوالاتمان در مورد کیهان پاسخ دهیم یا خیر. شاید برایتان جالب باشد که بدانید مشکل آنها چیست. آیا جهان در یک مه به گسترش و متلاشی شدن ادامه خواهد داد؟ این سوالی است که محققان باید به آن پاسخ دهند.

شکاف بزرگ یک مفهوم جهانی از سرنوشت نهایی جهان است که در آن عناصر جهان، ستارگان و کهکشان ها به اتم ها و ذرات زیر اتمی به طور ناگهانی متلاشی می شوند.

ناسا هنوز طرح مأموریت تلسکوپ رومی را نهایی نکرده است و هنوز زمان برای تغییر برخی چیزها وجود دارد و این مطالعه تلاشی است برای اینکه بفهمیم چگونه می توانند با تغییر برخی چیزها به نتایج بهتری دست یابند.

این مطالعه با عنوان “بررسی طیف‌سنجی با عرض بالا در تلسکوپ فضایی رومی نانسی گریس” در مجله Astrophysical منتشر شد.

یون وانگ نویسنده اصلی این مطالعه و دانشمند پژوهشی ارشد در موسسه IPAC در پاسادنا، کالیفرنیا است. جعبه ابزار تلسکوپ رومی دارای ابزارهای زیادی خواهد بود و این مطالعه بر روی طیف سنجی و چگونگی ترسیم انبساط تاریخی کیهان تمرکز دارد.

وانگ، نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «مطالعه ما پیش‌بینی می‌کند که آیا این مطالعه طیف‌سنجی علمی رومی را امکان‌پذیر می‌کند یا خیر و چگونه پیکربندی‌های مختلف می‌توانند با طراحی آن سازگار شوند.

رومن “بررسی منطقه عرض جغرافیایی بزرگ” (HLWAS) را انجام خواهد داد. طیف سنجی با عرض جغرافیایی بالا (HLSS) بخش مطالعه طیف سنجی منطقه وسیعی با عرض جغرافیایی بالا است که در این مطالعه به آن اشاره شده است. کاوش در یک منطقه وسیع در عرض های جغرافیایی بالا یکی از اهداف علمی اصلی تلسکوپ و همچنین رویکردهای جدید برای علوم سیاره ای فرازمینی است. طیف‌سنجی عرض جغرافیایی بالا، یک مطالعه دقیق و با حجم بالا روی میلیون‌ها کهکشان با میلیاردها سال قدمت است. هدف اصلی این تحقیق بررسی گستره کیهان در طول تاریخ کیهان است. وظیفه “مطالعه طیف سنجی با عرض جغرافیایی بالا” به قدری عمیق و جامع است که درهای جدیدی از علم را به روی دانشمندان خواهد گشود.

وانگ گفت: «در حالی که این مطالعه برای کشف شتاب جهانی طراحی شده است، اما به بسیاری از اسرار جذاب دیگر نیز اشاره می کند. همچنین به ما در درک نسل اول کهکشان ها، ایجاد نقشه ای از ماده تاریک و شناسایی ساختارهای بسیار نزدیک به زمین کمک می کند.

جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

تلسکوپ رومی «مطالعه طیف‌سنجی عرض‌های جغرافیایی بالا» به انبساط جهان، انرژی تاریک و نظریه نسبیت عام اینشتین (TGR) می‌پردازد. در سال 1915، زمانی که اینشتین نظریه نسبیت عام خود را ارائه کرد، هیچ کس فکر نمی کرد که جهان در حال انبساط است. نظریه نسبیت عام اینشتین در توضیح آنچه قانون گرانش نیوتن قادر به انجام آن نیست، موفق شد. اما یک کاستی وجود داشت. خود انیشتین فهمید که نظریه او پیش‌بینی می‌کرد که یک جهان باثبات ناپایدار است و برای اینکه پایدار بماند باید منبسط یا منقبض شود. اما خودش انکار کرد و سعی کرد با معرفی «ثابت کیهانی» جبران کند. او از آن برای خنثی کردن اثرات گرانش و دستیابی به جهانی پایدار استفاده کرد. انیشتین بعدها این را بزرگترین اشتباه خود خواند.

در فیزیک کیهانی، ثابت کیهانی یا ثابت کیهانی (اغلب با حرف یونانی لامبدا بزرگ نشان داده می‌شود) توسط آلبرت انیشتین برای تغییر نظریه نسبیت عام برای به دست آوردن جهانی پایدار معرفی شد.

سپس، در دهه 1920، ستاره شناسان متوجه شدند که جهان در حال انبساط است و به نوعی با ثابت کیهانی خداحافظی کردند. ستاره شناس آمریکایی ادوین هابل نقش کلیدی در این کشف داشت و قانون توصیف کننده این انبساط قانون هابل نام داشت. آنها دریافتند که کهکشان ها (به استثنای اندک) از یکدیگر دور می شوند و جهان در حال انبساط است.

انبساط جهان از زمان های بسیار قدیم یک راز بوده است. یک چیز در ذهن دانشمندان وجود دارد که باید باعث انبساط انرژی شود و آن «انرژی تاریک» است. برای مدت طولانی، کیهان شناسان فکر می کردند که انبساط در حال کاهش است، اما ثابت شد که این اشتباه است.

در سال 1998، دانشمندان دریافتند که جهان به سرعت در حال انبساط است. این نباید وجود داشته باشد زیرا گرانش تمام مواد باید انبساط را کاهش دهد. با این کشف، Cosmic Constant دوباره وارد بازی شد. اکنون این ساده ترین توضیح برای انبساط سریع جهان است.

جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

جالب نیست بدانیم دنیا چگونه به پایان می رسد؟ همانطور که دانستن این موضوع جالب است، دانستن اینکه چه چیزی باعث آغاز جهان شد نیز جالب است.

این سوالی است که دانشمندان را به طراحی تلسکوپ های رومی و مطالعه طیف سنجی عرض جغرافیایی بالا سوق داد. بررسی طیف‌سنجی عرض جغرافیایی بالا می‌تواند اطلاعاتی در مورد آینده انبساط کیهان ارائه دهد و به دانشمندان کمک می‌کند تا بفهمند که آیا جهان با سرعت بیشتری به انبساط خود ادامه می‌دهد و انتهای آن کوچک می‌شود.

در این مطالعه، نویسندگان هدف کلی این مطالعه را توضیح دادند. حالا دو سوال جدی وجود دارد:

1. آیا شتاب کیهانی ناشی از یک عامل انرژی جدید است یا به دلیل شکست نسبیت عام جهانی (GR)؟

2. اگر این به دلیل عنصر جدیدی از انرژی است، آیا چگالی انرژی آن در مکان و زمان ثابت است یا در طول تاریخ جهان تکامل یافته است؟

هیچ جادوی در این نیست. به نوعی انگار پای یک نیروی وحشی در میان است. هر چه بیشتر بتوانید بخش بزرگی از جهان را اندازه گیری و بررسی کنید، نتیجه گیری شما دقیق تر خواهد بود. این مأموریت تلسکوپ های بزرگتر و دقیق تر، مانند تلسکوپ فضایی رومی است.

جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

در این مقاله، نویسندگان یک طرح مرجع برای طیف‌سنجی عرض جغرافیایی بالا ارائه می‌کنند. راسل رایان، ستاره شناس موسسه تلسکوپ فضایی (Stsci) در مرکز علمی تلسکوپ فضایی هابل گفت که طیف سنجی رومی در ارتفاع بالا حدود 2000 درجه مربع یا حدود 5 درصد از آسمان را در حدود هفت ماه آینده پوشش خواهد داد. این یک پیشرفت قابل توجه نسبت به تلسکوپ های دیگر مانند تلسکوپ فضایی هابل است. اکنون با تلسکوپ های هابل مانند، می توانیم ده ها کهکشان با رنگ قرمز بالا را نمونه برداری کنیم. انتقال به سرخ پدیده ای است که در آن نور ساطع شده از یک جرم (مرئی، فرابنفش، اشعه ایکس، پرتو گاما و غیره) به طول موج قرمز در انتهای طیف می رسد. یعنی طول موج نور ثبت شده توسط طیف سنج بیشتر است و فرکانس کمتری نسبت به نور ساطع شده از منبع دارد.

محققان در این مطالعه گفتند: «اگرچه رومی‌ها در مقایسه با اقلیدس می‌توانند یک مطالعه سطحی و گسترده را در حدود یک سال انجام دهند، اما مطالعه عمیق ارائه شده در اینجا مکمل خوبی برای سایر مطالعات است و از توانایی‌های سوراخ کاری رومن استفاده مؤثرتری می‌کند». . او این کار را می کند.

ماموریت اقلید آژانس فضایی اروپا که قرار است سال آینده پرتاب شود، همچنین قادر به جستجوی سیارات فرازمینی خواهد بود.

یک مطالعه جدید نشان می دهد که مطالعات طیف سنجی عرض جغرافیایی رومی باید 10 میلیون کهکشان را اندازه گیری کند، زیرا جهان سه تا شش میلیارد سال سن داشته است. ستاره شناسان از این داده ها برای ساخت مقیاس های بزرگ جهان استفاده خواهند کرد.

کیهان شناسان قبلاً از این ساختار بزرگ نقشه برداری کرده اند، اما مطالعه طیف سنجی با عرض جغرافیایی بالا تلسکوپ رومی این نقشه برداری را یک قدم جلوتر خواهد برد. طیف سنجی عرض جغرافیایی بالا فاصله حدود دو میلیون کهکشان را از زمانی که کیهان تنها دو تا سه میلیارد سال سن داشته است را به شما نشان می دهد. این بررسی قبلا هرگز انجام نشده است و بنابراین داده های به دست آمده جدید خواهند بود. اگر تلسکوپ رومی بتواند درک ما از ساختار بزرگتر کیهان را در طول زمان افزایش دهد، محققان می توانند تاریخ انبساط کیهان را درک کنند.

جزئیات ماموریت ناسا برای پیش بینی پایان جهان!

نویسندگان این مطالعه گفتند که رومن تاریخ انبساط جهان را تعیین خواهد کرد و توضیحات احتمالی برای انبساط شتاب یافته ظاهری آن، از جمله انرژی تاریک و تصحیح گرانش انیشتین را بررسی خواهد کرد. به ما می گوید در حال حاضر کجا هستیم. جهان به سرعت در حال گسترش و گسترش است. این نباید اتفاق بیفتد زیرا گرانش همه مواد در جهان باید بر انبساط آن تأثیر بگذارد. شتاب یعنی یا نظریه گرانش اینشتین درست نیست یا اینکه باید عنصر جدیدی از انرژی به جهان اضافه کنیم و انرژی تاریک است.

این مطالعه اطلاعاتی را تقلید می کند که دانشمندان رومی می توانند ارائه دهند. تصاویر سه بعدی عظیم و عمیق از جهان تلسکوپ رومی فرصت جدیدی را برای تمایز بین نظریه های پیشرو در تلاش برای توضیح شتاب کیهانی (تئوری اصلاح شده گرانش یا انرژی تاریک) فراهم می کند.

این مطالعه در پایان می‌گوید: «برای روشن کردن ماهیت ناشناخته شتاب جهانی، ما نیاز به اندازه‌گیری دو وظیفه زمان آزاد داریم: تاریخچه گسترش جهانی و نرخ رشد سازه‌های در مقیاس بزرگ». آنها می توانند به ما بگویند که آیا انرژی تاریک در طول زمان تغییر می کند و آیا یک عامل ناشناخته در نتیجه تغییر نسبیت عام به عنوان یک ثابت کیهانی یا یک نظریه گرانش وجود دارد.

انتهای پیام/

[ad_2]
https://www.isna.ir/

مطلب پیشنهادی

خرید آنتی ویروس نود 32 قیمت اجناس

خرید کردن آنتی ویروس نود 32 – ارزش اجناس خرید آنتی ویروس, خرید کردن لایسنس …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.